Η σκληρή αλήθεια είναι πως όσο περνούν τα χρόνια η ζωή μας γίνεται όλο και πιο σύνθετη και εντέλει περισσότερο απαιτητική. Όλα εκείνα που έρχονται να βοηθήσουν την ανθρωπότητα καταλήγουν πολλές φορές περισσότερο περιοριστικά παρά απελευθερωτικά. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι τα εκτεταμένα αλκοτέστ που διενεργούνται σε όλους τους δρόμους της Αθήνας. Μάλιστα, μερικά από αυτά είναι και εξαιρετικά επικίνδυνα, αφού μέσα στο μαύρο σκοτάδι οι αστυνομικοί με τις σκούρες τους στολές κλείνουν ολόκληρες κεντρικές λεωφόρους χωρίς να υπάρχει η παραμικρή μέριμνα ώστε οι οδηγοί να προειδοποιούνται για τα εμπόδια που θα συναντήσουν. Μία παραχώρηση που γίνεται στο όνομα του αιφνιδιασμού, φυσικά, αλλά κατά παράβαση των όσων προβλέπει ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας. Σε εκείνο το σημείο που αναφέρεται στην προειδοποιητική σήμανση ώστε να δοθεί ο αναγκαίος χρόνος στους οδηγούς να σταματήσουν τα οχήματά τους πριν από το αστυνομικό μπλόκο και όχι πάνω σε κάποιο αστυνομικό μπλόκο. Αυτά βεβαίως για τη Δημόσια Διοίκηση και την Ελληνική Αστυνομία είναι ψιλά γράμματα, διότι προέχει να συλληφθεί ο μεθυσμένος οδηγός. Η δημόσια ασφάλεια μοιάζει να έχει μεγαλύτερη αξία από την ασφάλεια του δημόσιου… υπαλλήλου.

Αυτός όμως ο σωστός νόμος έχει και τις παραδοξότητές του. Πρόσφατα έμαθα πως ένας μεθυσμένος οδηγός ηλεκτρικού πατινιού συνελήφθη σε κάποιο αλκοτέστ αφού διαπιστώθηκε πως είχε πιει τον Βόσπορο και λίγο από την Κασπία. Αφού δέσμευσαν το πατίνι το οποίο είχε ενοικιάσει μέσω κάποιας εφαρμογής, του αφαίρεσαν το δίπλωμα και του επέβαλαν και ένα τσουχτερό πρόστιμο παρά τις διαμαρτυρίες του πως αυτό δεν ήταν λογικό. Οι αστυφύλακες υπήρξαν άτεγκτοι ωστόσο. Διότι όταν ένα αστυνομικό όργανο ενεργεί, ουδείς δικαιούται να εκφράσει αντίρρηση για τις αποφάσεις του. Βεβαίως, την επόμενη ημέρα ο καλός μας φίλος, αφού ξεμέθυσε και ήπιε και μερικούς καφέδες, επισκέφτηκε το αστυνομικό τμήμα της περιοχής όπου κατοικεί και διεκδίκησε πίσω το δίπλωμά του καθώς και την ακύρωση της κλήσης που είχε λάβει. Βλέπετε, τα διπλώματα, εφόσον είναι νομίμως αποκτημένα, έχουν σημαντική αξία.

Ο διοικητής όμως φάνηκε άτεγκτος επίσης. Αυτή είναι μία πάγια τακτική που ακολουθεί η Δημόσια Διοίκηση. Όποια ανοησία και να κάνει ένας υφιστάμενος, ο προϊστάμενος πάντα προσπαθεί να την καλύψει υπό τον μανδύα μιας κακώς εννοούμενης αλληλεγγύης που μόνο στόχο έχει να μην αμφισβητηθεί η εκάστοτε εξουσία. Είτε αυτή είναι η αστυνομία είτε η κεντρική διοίκηση. Εν πάση περιπτώσει, ο καλός μας φίλος επιστρατεύοντας την κοινή λογική κατάφερε να πάρει πίσω το δίπλωμά του και να σβήσει και την κλήση παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του διοικητή, που κατάλαβε λίαν συντόμως πως ο νόμος είχε τρύπα.

Η τρύπα ήταν ότι, εφόσον τα ηλεκτρικά πατίνια δεν απαιτούν δίπλωμα οδήγησης, πώς είναι δυνατόν να παρακρατηθεί το δίπλωμα οδήγησης του μεθυσμένου; Και επιπλέον, εφόσον για το συγκεκριμένο ηλεκτρικό πατίνι δεν απαιτείται άδεια ικανότητας οδηγού, δηλαδή δίπλωμα, με ποια λογική η αστυνομία ελέγχει τον χρήστη του; Εξάλλου ο νόμος για την κατανάλωση αλκοόλ μιλά με σαφήνεια για οδηγούς οχημάτων και όχι για οδηγούς πατινιών που μπορούν να τα οδηγούν ακόμα και δωδεκάχρονα. Μπροστά στην αδυναμία του ο αστυνομικός διευθυντής να διαλέξει αν θα υπερασπιστεί τον υφιστάμενό του ή τον νόμο που είναι πάνω απ’ όλους, προτίμησε να ακυρώσει τη βεβαίωση της παράβασης και να εκθέσει τον υφιστάμενό του προκειμένου να υπερασπιστεί την ορθότητα του νόμου. Διότι αστυνομία χωρίς νόμο δεν μπορεί να υπάρξει.

Βέβαια, αυτό δεν ισχύει για όλους τους νόμους. Υπάρχουν και νόμοι που είναι απολύτως σωστοί και δεν έχουν παραθυράκια και κερκόπορτες. Αλλά αυτά ισχύουν για τους απλούς θνητούς που τους αφαιρείται το δίπλωμα στο πιτς φιτίλι ανεξάρτητα από το αν έχουν δίκιο ή άδικο. Για κάποιους άλλους δεν χρειάζεται ούτε δίπλωμα ούτε πτυχίο για να κάνουν τη δουλίτσα τους. Χρειάζεται απλά μια γαλάζια κομματική ταυτότητα.