Φήμες που διακινούνται στον διπλωματικό κόσμο κάνουν λόγο για μια νέα, καινοτόμο προσέγγιση από την πλευρά της Ουάσινγκτον, αναφορικά με τη δυναμική εντός της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από διπλωματικές πηγές, ο Λευκός Οίκος βρίσκεται στη διαδικασία κατάρτισης μιας λίστας, η οποία ουσιαστικά θα κατηγοριοποιεί τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ σε δύο διακριτές ομάδες: τους «καλούς» και τους «κακούς» συμμάχους. Η πρωτοβουλία αυτή, εφόσον υλοποιηθεί, θα σηματοδοτήσει μια σημαντική αλλαγή στην προσέγγιση της Ουάσινγκτον απέναντι στους εταίρους της, εστιάζοντας στην αξιολόγηση της πρακτικής συνεισφοράς κάθε χώρας στην ενίσχυση και τη λειτουργία της Συμμαχίας, τόσο σε επίπεδο στρατιωτικό όσο και σε επίπεδο πολιτικής υποστήριξης. Το εν λόγω σχέδιο, όπως μεταφέρεται, περιλαμβάνει μια λεπτομερή και συστηματική αξιολόμηση της συνεισφοράς κάθε κράτους-μέλους στις κοινές προσπάθειες και τους στόχους του ΝΑΤΟ.

Η κατάταξη στη λίστα αυτή αναμένεται να είναι «θερμαινόμενη», δηλαδή να επηρεάζεται από την τρέχουσα συνεισφορά και τις μελλοντικές δεσμεύσεις. Ουσιαστικά, η Ουάσινγκτον φέρεται να επιδιώκει τη δημιουργία ενός μηχανισμού που θα επιβραβεύει τους «καλούς» συμμάχους, προσφέροντάς τους ενδεχομένως αυξημένη πρόσβαση σε στρατιωτική τεχνολογία, περισσότερη συμμετοχή σε κρίσιμες αποφάσεις ή αυξημένη διπλωματική στήριξη. Αντίθετα, υπέρμαχοι της εμμονής στην ανάλυση, υποστηρίζουν ότι θα υπάρξουν και «κυρώσεις» ή, τουλάχιστον, περιορισμοί για εκείνους που θα χαρακτηριστούν «κακοί» σύμμαχοι, ίσως με τη μορφή μειωμένης συνεργασίας ή περιορισμένης συμμετοχής σε κοινά προγράμματα. Σημειώνεται ότι η Ουάσινγκτον δεν έχει προσεγγίσει αυτό το θέμα εντελώς ξαφνικά. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι η αμερικανική πλευρά έχει ήδη προϊδεάσει τους Ευρωπαίους εταίρους της εδώ και αρκετούς μήνες για αυτή την προοπτική.

Αυτό υποδηλώνει μια προμελετημένη στρατηγική, η οποία έχει αναπτυχθεί εσωτερικά και πιθανόν έχει ήδη συζητηθεί σε διάφορα επίπεδα, προκειμένου να εξασφαλιστεί μια σχετική προετοιμασία για την υλοποίησή της. Η προηγούμενη ενημέρωση αποσκοπεί στην αποφυγή αιφνιδιασμού και στην ενθάρρυνση μιας εποικοδομητικής συζήτησης γύρω από τη νέα αυτή προσέγγιση, η οποία, εάν τελικά εφαρμοστεί, θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τις διατλαντικές σχέσεις και τη συνολική αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης. Η τακτική αυτή, αν και πιθανόν να δικαιολογείται από την άποψη της Ουάσινγκτον ως απαραίτητη για την αύξηση της αποτελεσματικότητας της Συμμαχίας, αναμένεται να προκαλέσει έντονες συζητήσεις. Η έννοια του «καλού» και «κακού» συμμάχου είναι εξαιρετικά υποκειμενική και η εφαρμογή της μπορεί να δημιουργήσει εσωτερικές τριβές και δυσαρέσκεια. Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αντιμέτωπες με τη νέα αυτή πραγματικότητα, θα κληθούν να αξιολογήσουν εκ νέου τις δικές τους προτεραιότητες και τη στάση τους απέναντι στην Ουάσινγκτον, καθώς και να αναπροσαρμόσουν τις δικές τους δεσμεύσεις προς τη Συμμαχία, αναζητώντας την καλύτερη δυνατή θέση στη νέα αυτή «ιεραρχία» των συμμάχων, ώστε να διασφαλίσουν τα εθνικά τους συμφέροντα και την ασφάλειά τους.