Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με έντονο προβληματισμό την πορεία των πυρηνικών διαπραγματεύσεων, και οι φωνές που ζητούν από το Ιράν να επανεξετάσει τη στρατηγική του γίνονται όλο και πιο ισχυρές. Ο υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας, χαρακτηριστικά, τόνισε ότι η τρέχουσα συγκυρία παρουσιάζει ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για την Τεχεράνη, ευκαιρία που πρέπει να αξιοποιηθεί σοφά. Η πίεση που ασκείται στην ιρανική κυβέρνηση, ιδιαίτερα μέσω του ολοένα και ισχυρότερου ναυτικού αποκλεισμού, έχει δημιουργήσει τετελεσμένα τα οποία δεν μπορούν στο εξής να αγνοηθούν. Η παγκόσμια κοινότητα, ενώ επιθυμεί μια ειρηνική επίλυση, δεν μπορεί να παραμείνει απαθής μπροστά σε μια ενδεχόμενη κλιμάκωση. Ο ναυτικός αποκλεισμός, ως μέσο άσκησης πίεσης, εντείνεται μέρα με τη μέρα, καθιστώντας σαφές πως η συνέχιση της σημερινής πορείας είναι μη βιώσιμη μακροπρόθεσμα.
Οι συνέπειες αυτών των μέτρων επιφέρουν σοβαρά πλήγματα στην ιρανική οικονομία και, κατ’ επέκταση, στην κοινωνική και πολιτική σταθερότητα της χώρας. Η διεθνής κοινότητα έχει ξεκαθαρίσει τις απαιτήσεις της: η εγκατάλειψη των πυρηνικών όπλων αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για την επανένταξη του Ιράν στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων και την άρση των κυρώσεων. Αυτή η δέσμευση είναι κρίσιμη για την αποκλιμάκωση και τη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης, προκειμένου να προχωρήσουν οι διάλογοι. Η αντίστροφη πορεία, δηλαδή η μη συμμόρφωση και η επιμονή στην ανάπτυξη πυρηνικών δυνατοτήτων, θα οδηγήσει αναπόφευκτα την ιρανική ηγεσία και τον λαό στην αντιμετώπιση ακραίων καταστάσεων. Το σενάριο της ολοκληρωτικής κατάρρευσης του κράτους, όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο διεθνούς υπόστασης, είναι πλέον ορατό. Η Τεχεράνη καλείται να αναλάβει τις ευθύνες της και να επιλέξει μια ορθολογική και υπεύθυνη προσέγγιση, η οποία θα θέσει τέρμα στην αβεβαιότητα και θα ανοίξει τον δρόμο για μία νέα εποχή συνεργασίας και σταθερότητας στην περιοχή.
Οι διαπραγματεύσεις, εφόσον θέλουν να έχουν ελπίδα επιτυχίας, πρέπει να επικεντρωθούν σε εποικοδομητικές προτάσεις και στη δημιουργία ενός πλαισίου αποδοχής εκατέρωθεν. Η διεθνής κοινότητα, από την πλευρά της, επιθυμεί να δει το Ιράν να δρα ως ένας υπεύθυνος διεθνής παίκτης, ο οποίος σέβεται τους διεθνείς κανόνες και συμβάλλει στην παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια. Η απόφαση, ωστόσο, ανήκει αποκλειστικά στην ιρανική ηγεσία. Το «παράθυρο ευκαιρίας» είναι ρευστό και η ανάγκη για αποφασιστικές κινήσεις είναι επιτακτική, πριν είναι πολύ αργά για όλους.
