Η τρέχουσα πολιτική ηγεσία της χώρας φαίνεται να υιοθετεί με αφοσίωση ένα μοτίβο συμπεριφοράς που θυμίζει έντονα τις πρακτικές που εφάρμοσε ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Ειδικότερα, η κυβέρνηση προχωρά σε μια ουσιαστική ομολογία σχετικά με τον ενδελεχή έλεγχο που ασκείται στους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το γεγονός αυτό, καθώς και η αποκάλυψη ότι ο «τοποτηρητής» αυτού του μηχανισμού ελέγχου προέρχεται από την κομματική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, δημιουργεί ένα σύνθετο και ανησυχητικό τοπίο για την προστασία της ιδιωτικότητας και την ελευθερία της έκφρασης στη χώρα. Η ανακοίνωση αυτή, έρχεται να επιβεβαιώσει τις μακροχρόνιες ανησυχίες πολλών για την τάση εγκαινίασης πιο αυταρχικών μεθόδων διακυβέρνησης, οι οποίες αφορούν την παρακολούθηση και τον έλεγχο των πολιτών σε ψηφιακό επίπεδο.

Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί απλώς μια αλλαγή στην πολιτική ατζέντα, αλλά σηματοδοτεί μια πιθανή μετατόπιση προς ένα μοντέλο διακυβέρνησης όπου η ψηφιακή παρακολούθηση αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ομολογία αυτή, ανεξαρτήτως του πλαισίου στο οποίο εντάσσεται, υποδηλώνει την ύπαρξη ενός μηχανισμού που στοχεύει στην καταγραφή και, ενδεχομένως, στην αξιολόγηση της δραστηριότητας των πολιτών στο διαδίκτυο. Το γεγονός ότι ο έλεγχος αυτός φέρεται να ασκείται υπό την καθοδήγηση προσώπων που συνδέονται με τη Νέα Δημοκρατία, προσδίδει στην υπόθεση μια σαφή πολιτική διάσταση, ενισχύοντας τις ανησυχίες για πιθανή κατάχρηση εξουσίας ή στοχευμένη παρακολούθηση με πολιτικά κίνητρα. Η λεπτομέρεια αυτή επιτείνει την ανησυχία για το κατά πόσον ο έλεγχος αυτός είναι διαφανής και δικαιοκρατικός. Η υιοθέτηση τέτοιων πρακτικών, που θυμίζουν έντονα τη ρητορική και τις μεθόδους του πρώην Αμερικανού προέδρου, θέτει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τα όρια της κρατικής παρέμβασης στην ιδιωτική ζωή των πολιτών.

Η διαφάνεια και η λογοδοσία είναι απαραίτητες όταν πρόκειται για θέματα που άπτονται της παρακολούθησης και του ελέγχου. Η απόφαση της κυβέρνησης να παραδεχτεί την ύπαρξη αυτού του μηχανισμού, χωρίς όμως να παρέχει πλήρεις διευκρινίσεις για τη λειτουργία του, τη σκοπιμότητά του και τις διασφαλίσεις που υπάρχουν, αφήνει ανοιχτό το πεδίο για ερμηνείες και σκιές. Η «γαλάζια» προέλευση του «τοποτηρητή» ενισχύει την αντίληψη ότι πρόκειται για μια πολιτικά ενορχηστρωμένη δράση, παρά για μια αντικειμενική διαδικασία που αποσκοπεί στην καθολική ασφάλεια. Η επεκτεινόμενη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην καθημερινή ζωή των πολιτών έχει δημιουργήσει νέες προκλήσεις όσον αφορά την προστασία της ιδιωτικότητας και την αποφυγή της παραπληροφόρησης. Ωστόσο, η προσέγγιση της κυβέρνησης, όπως περιγράφεται, φαίνεται να υπερβαίνει την ανάγκη για ρύθμιση και να εισέρχεται στον χώρο της ενεργούς παρακολούθησης.

Η ερμηνεία του «ελέγχου χρηστών» στην ουσία του, δείχνει μια πρόθεση άσκησης επιρροής ή, ακόμη χειρότερα, καταστολής διαφορετικών απόψεων. Η απουσία σαφών νομικών και ηθικών πλαισίων που να διέπουν τέτοιες δράσεις, καθιστά επιτακτική την ανάγκη για δημόσιο διάλογο και διαφάνεια, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και τα όρια του κράτους.