Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας, άνοιξε πυρ κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, χαρακτηρίζοντας την πρόσφατη αύξηση κεφαλαίου της ΔΕΗ ως ένα «μεγάλο κόλπο» με δυσβάστακτες οικονομικές συνέπειες για τη χώρα. Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, το εγχείρημα αυτό είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, ζημιογόνο για το δημόσιο συμφέρον από τις περιπτώσεις που έχουν στοιχειώσει την οικονομική ιστορία της χώρας, όπως αυτή του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η κριτική του επικεντρώνεται στην εκτίμηση ότι η κυβέρνηση έχει αναλάβει ρόλο «υπαλλήλου» του βασικού μετόχου της ΔΕΗ, της CVC, προτάσσοντας τα δικά του συμφέροντα εις βάρος των εθνικών πόρων και του κοινωνικού συνόλου. Ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε με εμφατικό τρόπο ότι η συγκεκριμένη αύξηση κεφαλαίου δεν αποτελεί απλώς μια τυπική χρηματοοικονομική κίνηση, αλλά μια στρατηγική απόφαση που ευνοεί συγκεκριμένους ιδιωτικούς επενδυτές, ενώ παράλληλα υπονομεύει μακροπρόθεσμα την ενεργειακή ασφάλεια και την οικονομική αυτονομία της Ελλάδας.
Η θέση του είναι σαφής: η κυβέρνηση, αντί να προστατεύει και να ενισχύει μία από τις σημαντικότερες δημόσιες επιχειρήσεις, επιλέγει έναν δρόμο που οδηγεί σε απώλεια ελέγχου και σε οικονομική επιβάρυνση για τους πολίτες, θέτοντας σε κίνδυνο την εθνική περιουσία. Στον πυρήνα της ανάλυσης του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται η κατηγορία ότι η κυβέρνηση έχει «παραχωρήσει» την ΔΕΗ σε συμφέροντα που εξυπηρετούνται από την CVC, παραβλέποντας σκανδαλωδώς το δημόσιο συμφέρον. Υποστηρίζει ότι τέτοιες κινήσεις, που χαρακτηρίζονται ως «οικονομικά εγκλήματα», αφήνουν πίσω τους μακροχρόνιες και σοβαρές οικονομικές συνέπειες, οι οποίες είναι δύσκολο να αντιστραφούν. Ο κ. Τσίπρας επαναλαμβάνει ότι η ευθύνη για αυτές τις αποφάσεις βαραίνει αποκλειστικά την τωρινή διακυβέρνηση, η οποία, κατά την άποψή του, αποδεικνύει έλλειψη στρατηγικής και σεβασμού προς τα εθνικά κεκτημένα.
Ο Αλέξης Τσίπρας καλεί σε επαγρύπνηση, τονίζοντας ότι το «μεγάλο κόλπο» που εξελίσσεται με τη ΔΕΗ θα αποδειχθεί στο μέλλον ότι έχει πολύ υψηλότερο κόστος για την ελληνική οικονομία και κοινωνία σε σχέση με παλαιότερες περιπτώσεις που είχαν προκαλέσει σάλο. Επικαλείται την κατάσταση του ΟΠΕΚΕΠΕ ως ένα ζοφερό παράδειγμα, υπενθυμίζοντας ότι παρόμοιες αποφάσεις, αν και φαινομενικά «κύκλοι» επενδυτικής δραστηριότητας, στην ουσία υπονομεύουν την εθνική ισχύ και την οικονομική ευημερία. Η τοποθέτησή του στοχεύει στην ανάδειξη του κινδύνου που πηγάζει από την επιλογή της κυβέρνησης να ευνοήσει τα ιδιωτικά κεφάλαια εις βάρος του δημοσίου πλούτου.
