Σε μια αιχμηρή παρέμβασή του, ο Αλέξης Χαρίτσης προχώρησε σε μια σκληρή κριτική προς την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, εστιάζοντας στο ζήτημα του ρουσφετιού και του πελατειακού κράτους. Συγκεκριμένα, σχολιάζοντας τις εξελίξεις και τις συζητήσεις που έλαβαν χώρα στο πλαίσιο του ελληνικού κοινοβουλίου, τόνισε εμφατικά τη θέση του ότι η νυν κυβέρνηση δεν περιορίζεται απλώς στο να «συναλλάσσεται» με το ρουσφέτι, αλλά φτάνει στο σημείο να το «οργανώνει» συστηματικά. Αυτή η δήλωση, που εκφράστηκε στις πρόσφατες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, αποδοκιμάζει τις πρακτικές που, σύμφωνα με τον ίδιο, υπονομεύουν την αξιοκρατία και ενισχύουν φαινόμενα διαπλοκής, θέτοντας την Νέα Δημοκρατία ενώπιον των ευθυνών της. Η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει την ένταση στις πολιτικές αντιπαραθέσεις, με τον κ. Χαρίτση να στοχοποιεί ευθέως την υπεύθυνη πολιτική ηγεσία για την εδραίωση ενός συστήματος που ευνοεί συγκεκριμένα συμφέροντα έναντι του γενικού καλού.

Η αναφορά του στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ, αν και δεν εξειδικεύεται στο παρόν κείμενο, υπονοεί ενδεχομένως συγκεκριμένες διαδικασίες ή αποφάσεις που έχουν ληφθεί και οι οποίες, κατά την άποψη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συνιστούν προνομιακή μεταχείριση ή διαφθορά. Η φράση «η εξουσία οργανώνει» είναι ενδεικτική μιας πιο συστηματικής και κατευθυνόμενης προσπάθειας για την εξυπηρέτηση ημετέρων, πέραν των τυπικών διαδικασιών. Η κριτική του Αλέξη Χαρίτση δεν περιορίζεται σε μια απλή αποτίμηση της κατάστασης, αλλά αποτελεί μια σαφή accusation για την φύση του κράτους που, κατά την άποψή του, καλλιεργεί η σημερινή διακυβέρνηση. Το ρουσφέτι, σε αυτή τη λογική, δεν είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά δομικό στοιχείο των πολιτικών πρακτικών, με την εξουσία να παίζει ενεργό ρόλο στη δημιουργία και διατήρησή του. Αυτό μεταφράζεται σε ένα «πελατειακό κράτος», όπου οι θέσεις, οι ευκαιρίες και οι πόροι διανέμονται βάσει προσωπικών σχέσεων και όχι βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, οδηγώντας σε τεράστιες στρεβλώσεις στην οικονομία και την κοινωνία.

Επιπλέον, η τοποθέτηση αυτή από ένα κορυφαίο στέλεχος της αντιπολίτευσης, θέτει επιτακτικά το ζήτημα της λογοδοσίας και της διαφάνειας. Οι πολίτες αναμένουν από τις κυβερνήσεις τους να λειτουργούν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, και η συνεχής επίκληση τέτοιων κατηγοριών υποδηλώνει βαθιά ανησυχία για την αποδοτικότητα και την ηθική των κρατικών θεσμών. Η αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων είναι κρίσιμη για την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την πολιτική ηγεσία και την αίσθηση δικαίου στην κοινωνία. Το ζήτημα του πώς η εξουσία «οργανώνει» το ρουσφέτι, αγγίζει την καρδιά της δημοκρατικής λειτουργίας και της χρηστής διακυβέρνησης.